میترا، دانشجوی ارشد رشته‌ی تفکر آموزشی و مطالعات اجتماعی-فرهنگی، دانشگاه نیومکزیکو

میترا انصافی

  • دانش‌آموخته‌ی کارشناسی، رشته‌ی زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه فردوسی مشهد
  • دانش‌آموخته‌ی کارشناسی ارشد، رشته‌ی تفکر آموزشی و مطالعات اجتماعی-فرهنگی، دانشگاه نیومکزیکو، آلباکِرکی

سلام من میترا هستم می‌خوام داستان اپلای کردنم رو براتون بگم، من سال ۲۰۱۲ برای چندتا دانشگاه که یکیش دانشگاه نیومکزیکو بود اپلای دادم. پروسه ی اپلای من با امتحان آیلتس شروع شد. برای امتحان آیلتس فقط چندتا تست دادم چون رشتم زبان بود و خیلی لازم نبود که روی زبان عمومیم کارکنم و فقط روی مهارت‌هام کار کردم. اواخر سال ۲۰۱۰ امتحان آیلتس رو دادم و ۲۰۱۲ که می‌خواستم اپلای کنم نزدیک بود که آیلتسم باطل بشه. وقتی که دنبال دانشگاه‌ها می‌گشتم بیشتر بخاطر رشته‌ای که می‌خواستم و بخاطر این‌که توی رشته‌ی من فاند کمتر داده می‌شد و مخصوصا چون می‌خواستم برم از فوق‌لیسانس بخونم و بیشتر فاندها شامل دانشجویان دکترا می‌شه، دنبال دانشگاه‌های درجه دو بودم که خب نسبتا هزینه‌ی کمتری به عنوان Tuition Fee یا هزینه‌ی ثبت نام می‌گیرن. من دانشگاه New Mexico رو انتخاب کردم به چند دلیل: یکی اینکه تایم زیادی برای اپلیکیشن به من می‌داد، جزو دانشگاه‌هایی بود که Deadline توی فوریه بود و همچنین برای ترم بهار هم (فقط برای ارشد البته) دانشجو می‌گرفت. من رشته‌ی Educational Thought and Sociocultural Studies رو انتخاب کردم چون بیشتر می‌خواستم در زمینه‌ی تیچینگ کار کنم، سابقه‌ی Teaching داشتم و قبلش مدرک CELTA رو گرفته بودم که برای آموزش زبان انگلیسیه. من وقتی که برای این رشته اپلای کردم یا بهتر بگم وقتی برای مستر شما اپلای می‌کنین معمولا (در مورد دانشگاه نیومکزیکو که اینطوری بود) دانشگاه خودش براتون Advisor تعیین می‌کنه یعنی شما لازم نیست با استادها به طور مستقیم در تماس باشین. خیلی از دانشگاه‌ها مخصوصا دانشگاه‌های استرالیا که من بررسی کرده بودم، شما از توی سایت دانشگاه به ایمیل اساتید دسترسی ندارید و بیشتر با دپارتمان در ارتباطید در نتیجه باید به این نکته توجه کنید. برای دکترا مطمئنم که این قضیه متفاوته و شما باید با استاد در تماس باشید. برای کشورهایی مثل کانادا هم فکر می‌کنم اول باید با استاد در تماس باشید. ولی برای دانشگاه نیومکزیکو من بیشتر با دپارتمان در تماس بودم. حدود یه هفته قبل از ددلاین من مدارکمو براشون فرستادم؛ مدارکی که لازم داشتن بجز مدرک آیلتس یه نمونه رایتینگ هم می‌خواستن ینی می‌خواستن مطمئن بشن که شما در زمینه نوشتاری در حدی هستین که بتونین مقاله بنویسین و توانایی این رو دارین که متن‌های طولانی رو بنویسین. من برای اینکه در دانشگاه کلاس Advanced Writing رو گذرونده بودم و برای اون چندتا متن نوشته بودم، اون متن‌ها رو براشون فرستادم، و خب مسلما یکی از مهمترین عوامل در گرفتن پذیرش انگیزه‌نامه شماست. شما باید حتما دقت داشته باشین که دپارتمان‌ها و بُرد دانشگاه که تعیین می‌کنن آیا شما رو به عنوان دانشجو می‌خوان یا نه، جدا از رزومه‌ی شما که باید حداقل‌ها رو داشته باشه، خیلی براشون مهمه که شما با چه هدفی دارین میاین و انگیزه‌نامه‌ی شما باید کاملا واضح باشه. بهتون پیشنهاد می‌کنم که از ذکر تفریحاتتون یا تجربیات غیرمرتبط تون خودداری کنین و اگه تجربه‌ای در زندگی دارین که بهتون انگیزه‌ی مضاعف میده برای خوندن این درس یا انگیزه‌ی مضاعف بهتون میده برای تحقیق در این مورد بخصوص حتما اون رو بنویسید. بهتون پیشنهاد می‌کنم که ساختار انگیزه‌نامه‌تون خیلی واضح و روشن باشه و اصل مطلب رو بگین. از شاخ و برگ دادن‌های الکی پرهیز کنین چون شما معمولا در انگیزه‌نامه بیشتر از ۱۰۰۰ کلمه نمیتونین بنویسین و باید مسائلی که معمولا دپارتمان‌ها و اساتید بهشون نگاه می‌کنن تا ببینن آیا شما ظرفیت لازم برای خوندن اون رشته رو دارین رو در بر بگیره.

من انگیزه نامه رو نوشتم، رزومه‌ای که داشتم رو چون داشتم برای ارشد اپلای می‌کردم خیلی طولانی نکردم ولی خب قطعا برای دکترا رزومه‌تون باید جزئی‌تر و تخصصی‌تر باشه. و حتما Research Interest داشته باشین و ذکر کنین، مخصوصا اگر رشته‌ای که می‌خواین بخونین پژوهش محور هست چون خیلی از رشته‌های تو آمریکا در سطح ارشد و دکترا پژوهش محور هستند.

من وقتی ادمیشن رو از دانشگاه گرفتم یه فرمه دیگه به نام I20 رو از دانشگاه دریافت کردم. متاسفانه پست ایران مشکلی که داره حتی زمانی که اوباما بود و ما خیلی تحریم خاصی نبودیم (نمی‌دونم) این مدارک به دست من نرسید ولی خوشبختانه سفارت در جریان این مشکلات بود و با اینکه من دوبار I20 سفارش دادم و دفعه دوم به هتلم در ارمنستان پست شده بود، باز هم به دستم نرسید و من با اسکن I20 برای مصاحبه رفتم. خیلی در مورد پروسه‌ی سفارت و گرفتن ویزا صحبت نمی‌کنم چون این پروسه خیلی تغییر کرده زمانی که من اپلای کردم رئیس جمهور اوباما بود و پروسه‌ی گرفتن ویزای F1 خیلی نسبت به زمان بوش و فک می‌کنم نسبت به الان که ترامپ رئیس جمهور هستم تفاوت بود. ویزای خود من در عرض ۴۸ ساعت صادر شد، Background Check رو قبل از صادر کردن ویزا انجام داده‌ بودن و مصاحبه‌ی من مصاحبه‌ی خیلی کوتاهی بود و .. حتما حتما حواستون باشه که اطلاعات رو دقیق بگین. چیزی که در مصاحبه خیلی بهش دقت می‌شه اینه که شما انگیزه‌تون برای رفتن فقط درس باشه و نه مهاجرت و نه موندن. بنابراین شما باید این رو بتونین ثابت کنین. به هر حال خیلی راجع به پروسه‌ی گرفتن ویزا حرف نمی‌زنم چون می‌گم زمان اوباما ویزاها Multiple Entry بود ینی شما با یک ویزای F1 که در پاسپورتتون بود می‌تونستید چندبار وارد آمریکا بشین این ینی اینکه امکان سفر به ایران رو داشتین بدون اینکه دوباره ویزارو بگیرین. ولی الان مطمئنم Single Entry شده و شما اگه برگردین به کشورتون دوباره لازم هست که برای گرفتن ویزای F1 اقدام کنین و امکانش وجود داره که شما دوباره ویزارو نگیرین.

این تجربه‌ی من بود در گرفتن ویزای دانشجویی برای دانشگاه نیومکزیکوی آمریکا. من خیلی خوش‌شانس بودم و خیلی پرتلاش چون تونستم که هزینه‌هام رو کنترل کنم. من زمانی که آمریکا بودم ایران یه مشکل اقتصادی داشت و دلار یک جهش زیاد داشت در قیمت و این برای من خیلی تاثیر منفی داشت اما من تونستم کار پیدا کنم کار دانشگاهی کار دانشجویی و خیلی از قراردادها در دانشگاه‌های  آمریکا اگر Research Assistant باشین یا Project Assistant، شامل شهریه‌تون می‌شه. ینی من هزینه‌ی دانشگاه رو فقط برای یک ترم دادم، بقیه رو قراردادی بود که با خود دانشگاه داشتم برای همکاری‌ای که داشتم در نتیجه خیلی به نفعم شد.

آمریکا کشوریه که خیلی شانس‌های زیادی برای شما هست برای موفقیت، هیچ‌وقت دلسرد نشین اگر پرتلاش باشین قطعا قطعا موفق می‌شین.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
Open chat
سلام، چطور می تونیم کمکتون کنیم؟