حسین، دانشجوی دکترا رشته علم مواد،‌ دانشگاه EPFL

حسین قاسمی

  • دانش‌آموخته‌ی کارشناسی، رشته‌ی مهندسی مواد گرایش متالورژی صنعتی، دانشگاه فردوسی مشهد
  • دانش‌آموخته‌ی کارشناسی ارشد، رشته‌ی مهندسی مواد گرایش متالورژی جوش، دانشگاه صنعتی شریف
  • دانشجو دکترا، رشته‌ی علم مواد، دانشگاه EPFL سوئیس

من دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد دانشگاه شریف بودم و بعد از سال اول ارشد تصمیم گرفتم که به صورت جدی برای دکتری خارج از کشور اقدام کنم. از زبان شروع کردم و یک سری کلاس برای امادگی تافل رفتم. کلاس ها تقریبا ۶ ماهی طول کشید ولی تنها نکته مفیدی که کلاس ها داشتن این بود که با سبک سوالات و نحوه جواب دادن به اونا آشنا میشی و خیلی بهبودی تو زبان بچه ها ایجاد نمیکنن این کلاس های امادگی ازمون ها. بعد از دفاع ارشد برای ازمون ثبت نام کردم و به مدت ۲ ماه هر روز TPO میزدم و به نظر من بهترین روش برای امادگی ازمون تافل تمرین همین تست ها هست چون تشابه بسیار زیادی با ازمون اصلی دارند. نمره تافل ۱۰۷ شد و چون از ابتدا تو برنامم رفتن به امریکا نبود ( با توجه به مشکلات ویزا)، برای GRE اقدامی نکردم. در کل نمره زبان مهم هست که به حد نصاب دانشگاه برسه. هیچ استادی یک نفر و بخاطر زبانش قبول نمیکنه. اولویت اول رزومه علمی مرتبط با کار استاد هست. نمره زبان بهتر قاعدتا تاثیر مثبتی داره، ولی اصلا اینطوری نیست که شانستون رو برای پذیرش زیاد تر کنه، اکثر استادا اصلا مهم نیست واسشون و کارهای زبان و GRE رو مرتبط به اپلای میدونن و فقط با رزومه علمی شما کار دارن. بعد از ازمون شروع به ایمیل زدن کردم. تقریبا سخت ترین مرحله همین جا هست. اول باید بگردی تو دپارتمان های مختلف استادها و زمینه کاریشونو پیدا کنی و بعد هم با توجه به زمینه کاری استاد و علاقه مندی هاش متن ایمیل آماده کنی. سایت های دانشگاه‌های اروپایی بر خلاف دانشگاه‌های امریکا و کانادا، اصلا فرمت خاصی ندارن و هر دانشگاهی یک مدل سایت داره و پیدا کردن استاد ها و دپارتمان ها برای سایت های اروپایی خیلی زمان بیشتری نیاز داره. من یک لیست درست کردم از اسم اساتید، دانشگاه ها، و زمینه کاریشون و به ترتیب از بالا ( دانشگاه های با رنکینگ خوب) شروع کردم به ایمیل زدن. قبل اینکه بیام اینجا فکر میکردم متن ایمیل خیلی مهم هست، ولی با توجه به اینکه اساتید سرشون خیلی شلوغ هست و روزانه تعداد خیلی زیادی ایمیل دریافت میکنن خیلی وقت نمیزارن متن ایمیل بخونن و از روی عنوان ایمیل متوجه میشن دنبال پوزیشن هستی و سریع میرن رزومه رو باز میکنن و نگاه میکنن. حتی همون رزومه رو هم خیلی با دقت نمیخونن. باید یکی دو صفحه اول رزومه خیلی خوب باشه که نظر استاد و جلب کنه. واسه این گفتم این رو چون به نظر من میتونید همیشه از یک متن ایمیل ثابت استفاده کنید و فقط مخاطب ایمیل و جزئیات داخل ایمیل و تغییر بدید. برای اروپا واقعا معدل خیلی مهم تر هست از مقاله. شناخت خوبی از سیستم معدل ایران دارن و واسه همین بخش زیادی از تصمیم رو بر اساس معدل میگیرن. این رو هم باید قبول کنیم که بخش زیادی شانس هست و باید خوش شانس باشی که استادی ایمیلتو بخونه و پوزیشن داشته باشه ولی در کل همیشه با رزومه خوب میتونی کسی رو پیدا کنی. این پروسه به شدت خسته کننده و ناامید کننده هست. تقریبا از هر ده ایمیلی که میزنی تو بهترین حالت شاید یک یا دونفر جواب بدن، صرف نظر از اینکه جواب مثبت هست یا منفی.

پس تا این مرحله زبان باید اماده کنیم، متن ایمیل و رزومه. وقتی استادی اکی بده، باید اپلای کنیم. مدارک مورد نیاز مدارک دانشگاهی و ترجمه اونها، ریزنمرات، مدرک زبان ، رزومه و قسمت مهم انگیزه‌نامه هست. انگیزه‌نامه واقعا مهم هست و خط به خطشو میخونن. متقاضی خوب زیاد هست و تو این مرحله این انگیزه‌نامه خوب هست که مهم میشه. فرمت های این فایل ها معمولا تو سایت دانشگاه ها مشخص شده که باید شامل چه مواردی باشه. میدونم با توجه به اینکه تعداد کپی برداری از این فایل ها مخصوصا از طرف ایرانی ها زیاد شده، دانشگاه ها با نرم افزار چک میکنن انگیزه‌نامه‌ها رو تا اونایی که کپی کردن و مستقیم حذف کنن. هدفت از اینکه میخوای اپلای کنی تو این فایل مشخص میشه و واسه همین مهم هست واسشون. توصیه‌نامه از دو یا سه استاد هم لازم هست که ایمیل اونارو باید موقع اپلای بدی و دانشگاه مستقیم به اساتید لینکی میفرسته که بتونن توصیه‌نامه‌اشون رو بفرستن. دانشگاه‌های امریکا و کانادا معمولا استاد محور هستن و استاد اکی میده و بعد اپلای میکنید و وقتی دارید اپلای می‌کنید یه جورایی مطمئن هستید که اکی میشه پذیرش. اروپا علاوه بر اینکه دانشگاه‌های استاد محور مثل امریکا و کانادا داره، تعداد زیادی از دانشگاه‌ها کمیته محور هستن و شما باید اپلای کنید و حتی اگه استاد اکی بده، تا زمانی که پذیرش شما از طرف کمیته تایید نشده باشه، پذیرش قطعی‌ای ندارید. مثلا EPFL کاملا اینطوری هست و نظر استاد در پذیرش خیلی موثر نیست و این کمیته هست که تصمیم میگیره. در نهایت پس از پذیرش نهایی هم کارهای ویزا رو باید شروع کنید که این پروسه از طرف دانشگاه شروع میشه با فرستادن نامه پذیرش و با این نامه می‌تونید برید سفارت کشور برای درخواست ویزا. ویزای کشورهای اروپایی خیلی راحت در حدود دو ماه بعد از درخواست صادر میشه. امریکا ولی اخیرا اصلا زمانبندی ویزاها مشخص نیست و خیلی از بچه ها مدت‌هاست هیچ جوابی نیومده واسشون. برای رشته های مهندسی این حساسیت خیلی بیشتر هست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست
Open chat
سلام، چطور می تونیم کمکتون کنیم؟